Ένας ταπεινός ερημίτης ασκήτευσε στην έρημο μακριά από τον κόσμο και απέβη παράδειγμα ησυχίας για όσους αγαπούν τη μοναχική πορεία. Ο Όσιος Λουκάς ο Ερημίτης άφησε σε εμάς τη μνήμη της ασκητικής βιοτής του και η σιωπή του σαλπίζει την ησυχαστική παράδοση. Η ακριβής χρονολογία και ο τόπος της ασκήσεώς του δεν μας έχουν διασωθεί από τους αρχαιότερους συναξαριστές της Εκκλησίας. Ο ίδιος ο όσιος επέλεξε τη ζωή της απομονώσεως και της προσευχής, μακριά από τα ανθρώπινα ενδιαφέροντα και τις φροντίδες του παρόντος αιώνος.

Παρέμεινε άγνωστος στους πολλούς, διότι αναζητούσε τον Θεό μέσα στη σιωπή της ερήμου και τη συνεχή νοερά προσευχή της καρδίας. Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις είκοσι επτά Ιουνίου εκάστου έτους ως πρότυπο της μοναχικής ησυχαστικής ζωής. Το όνομά του Λουκάς σημαίνει τον εκλεκτό του Θεού, που ζει μέσα στο φως του αληθινού Σωτήρος Χριστού. Ο όσιος απεβίωσε ειρηνικά μετά από πολυετή ασκητικό αγώνα στην έρημο όπου τελείωσε όλον τον επίγειο βίο του.

Η μνήμη του ερημίτου παραμένει ζωντανή μέσα στο κοινό συναξάρι της Ορθοδόξου Εκκλησίας μαζί με όλους τους ομωνύμους πατέρες. Οι παραινέσεις των αγίων ερημιτών μας διδάσκουν τη σιωπή, την προσευχή και την ταπείνωση μέσα στις δυσκολίες του παρόντος βίου. Είθε οι πρεσβείες του οσίου Λουκά να σκεπάζουν το πιστό ποίμνιο της Εκκλησίας μας από κάθε επίθεση του εχθρού.