Η Οσία Αναστασία της Σερβίας ήταν μια ευλογημένη και υψηλόβαθμη γυναικεία μορφή της μεσαιωνικής σερβικής ορθόδοξης εκκλησιαστικής ιστορίας. Καταγόταν από την υψηλότερη βυζαντινή αυλή, καθώς ήταν η θυγατέρα του ένδοξου Βυζαντινού αυτοκράτορα Ρωμανού του Κομνηνού. Όταν δέχτηκε το ιερό μυστήριο του χριστιανικού Βαπτίσματος, έλαβε σύμφωνα με το έθιμο της εποχής το τιμημένο όνομα Άννα. Έτσι έζησε τα νεαρά της χρόνια μέσα στο αυτοκρατορικό περιβάλλον της βυζαντινής Κωνσταντινουπόλεως, λαμβάνοντας μια εξαίρετη ορθόδοξη χριστιανική ανατροφή.

Η ευλογημένη Άννα νυμφεύθηκε αργότερα τον σπουδαίο και ξακουστό βασιλέα της Σερβίας Στέφανο τον Νεμάνια, ιδρυτή της δυναστείας. Ο Στέφανος Νεμάνιας υπήρξε ο μέγας ιδρυτής της σερβικής ορθόδοξης δυναστείας και η ιερή του μνήμη τιμάται την εικοστή τετάρτη Σεπτεμβρίου. Από τον γάμο του ευλογημένου ζεύγους γεννήθηκε ο μετέπειτα μέγας πανευρωπαϊκός Άγιος της Σερβικής Εκκλησίας, ο Άγιος Σάββας. Ο σπουδαίος αυτός γιος της, ο μέγας Άγιος Σάββας ο Σέρβος, υπήρξε ο πρώτος Αρχιεπίσκοπος και φωτιστής της σερβικής γης.

Η ιερή μνήμη του τιμάται κάθε χρόνο σταθερά την δεκάτη τετάρτη ημέρα του μηνός Ιανουαρίου από την Ορθόδοξη Εκκλησία. Ο πατέρας της ευγενούς Άννας, ο αυτοκράτωρ Ρωμανός, ανήκε στους κορυφαίους βυζαντινούς ηγεμόνες της εποχής του και ασκούσε σημαντική πολιτική επιρροή. Έτσι ο γάμος της με τον Στέφανο τον Νεμάνια συνέδεσε με ισχυρούς δεσμούς τη βυζαντινή αυτοκρατορία με την αναπτυσσόμενη σερβική ηγεμονία. Από αυτή τη γαμήλια ένωση γεννήθηκαν αρκετά παιδιά, μεταξύ των οποίων και ο μέγας Σάββας, καμάρι ολόκληρης της Σερβίας.

Η ευγενής βασίλισσα Άννα έζησε ένα μεγάλο μέρος της επίγειας ζωής της δίπλα στον σύζυγό της, ποιμαίνοντας την οικογενειακή της εστία. Η ευσεβής και ταπεινή ψυχή της δεν ικανοποιήθηκε όμως ποτέ από τη ζωή του βασιλικού παλατιού και τις τιμές του κόσμου. Ο πόθος της εν Χριστώ ζωής και η αναζήτηση του απόλυτου ασκητικού ιδεώδους έκαιγε φλογερά μέσα στην ευγενική καρδιά της. Έτσι αποφάσισε να αφιερώσει ολοκληρωτικά τα τελευταία χρόνια της επίγειας ζωής της στην ιερά μοναχική πολιτεία και στην προσευχή.

Ολοκλήρωσε τον επίγειο βίο της φορώντας με θεάρεστη ταπείνωση το ιερό σχήμα του ορθόδοξου μοναχικού καθολικού αναχωρητικού αναστρέμματος. Κατά την ευλογημένη μοναχική της κουρά έλαβε με ευλάβεια το νέο μοναστικό όνομα Αναστασία, που σημαίνει την Ανάσταση. Ο σεβάσμιος βίος και η οσιακή κοίμηση της μακαρίας Αναστασίας υπήρξαν ένα ξεχωριστό φωτεινό παράδειγμα για τις γενιές που ακολούθησαν. Δυστυχώς δεν διασώζονται περισσότερες ιστορικές λεπτομέρειες για τη μοναχική πολιτεία και τους πνευματικούς αγώνες της ευλογημένης βασίλισσας Άννας.

Η ορθόδοξη σερβική παράδοση τιμά πολύ την Οσία Αναστασία ως υπόδειγμα ταπεινώσεως και βασιλικής αυτοθυσίας προς τον Κύριο. Πρεσβείαις της Οσίας Αναστασίας της Σερβίας, μητέρας του Αγίου Σάββα, Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον τις ψυχές μας, αμήν.