Στην ένδοξη πόλιν των Ιωαννίνων εγεννήθη ο όσιος οσιομάρτυς Παύλος, γύρω στα τέλη του δεκάτου ογδόου αιώνος μετά Χριστόν. Το κοσμικό του όνομα ήταν Πέτρος, και σε μικρή ηλικία έμεινε ορφανός από πατέρα, με μόνον γονέα τη μητέρα του. Η ευσεβής μητέρα του τον έστειλε στο φημισμένον Ελληνικόν σχολείον του Μπαλάνου για να διδαχθεί τα ιερά γράμματα. Δάσκαλός του εκεί υπήρξε ο σπουδαίος Αναστάσιος Μπαλάνος, που είναι επίσης γνωστός με την επωνυμία Καμικάρης.

Από νεαράς ηλικίας ο Πέτρος ήταν ιδιαίτερα φιλακόλουθος και συμμετείχε ενεργά στην εκκλησιαστικήν ζωήν της πόλεως. Συμμετείχε με ευλάβειαν στις ιερές Ακολουθίες, ιδιαιτέρως στους ναούς του Αγίου Ιωάννου της Μπουνίλας και της Παναγίας Περιβλέπτου. Μέσω της κυράς Βασιλικής, της γνωστής ευνοουμένης του Αλή Πασά, συνδέθηκε με αγιορείτας μοναχούς της μονής Κωνσταμονίτου. Συγκεκριμένα γνωρίσθηκε με τον ηγούμενον Χρύσανθον και τον μετέπειτα ιερομάρτυρα Βενέδικτον της φημισμένης αυτής Αγιορείτικης μονής.

Οι δύο εκείνοι πατέρες είχαν έλθει στα Ιωάννινα για διάφορες υποθέσεις της μονής τους με ευλάβειαν και επιμέλειαν. Ο νεαρός Πέτρος εμπνεύσθηκε βαθύτατα από τη πνευματικήν συναναστροφή με τους ευλαβείς Αγιορείτας πατέρας της μονής Κωνσταμονίτου. Στις ψυχικές του αναζητήσεις βρήκε αληθινή καθοδήγησιν και απάντησιν στις βαθιές πνευματικές του ανησυχίες της εποχής εκείνης. Όταν οι δύο πατέρες επέστρεψαν στο Άγιον Όρος, τους ηκολούθησε με μεγάλην επιθυμίαν και ο νεαρός Πέτρος.

Μετά από δοκιμαστικόν χρόνον στη μονή, εκάρη επίσημα μοναχός στη μονή Κωνσταμονίτου και έλαβε το νέον μοναχικόν όνομα Παύλος. Έζησε εκεί με ζήλον τη μοναχικήν του πολιτείαν, ασκούμενος στις αρετές της προσευχής, της νηστείας και της υπακοής. Ο Άγιος συνελήφθη μαζί με άλλους συμμοναστές του κατά την Επανάστασιν του χιλίου οκτακοσίου εικοστού πρώτου. Η σύλληψις έγινε από τον τοπικόν ηγεμόνα Αμπλούτ Ρομπούτ πασά της Θεσσαλονίκης, που εκίνησε φοβερόν διωγμόν.

Η αιτία ήταν ότι ο Αλέξανδρος Υψηλάντης είχε προτρέψει τον αρχηγόν της Μακεδονίας Εμμανουήλ Παπά να ξεκινήσει την Επανάστασιν. Ως αποτέλεσμα της δραστηριότητος εκείνης, οι Αγιορείται μοναχοί κατηγορήθησαν επίσημα από τους Τούρκους ως υποστηρικταί του ξεσηκωμού. Ο γέρων Παύλος μαζί με τους άλλους συναδέλφους του μετεφέρθη με βίαν στη μεγαλούπολιν της Θεσσαλονίκης. Εκεί έλαβε μαρτυρικόν τέλος μετά από φρικτά και βάρβαρα βασανιστήρια το χιλιοστόν οκτακοσιοστόν εικοστόν τέταρτον έτος.

Έτσι ολοκλήρωσε τη ζωήν του ως αληθινός μάρτυς της Ορθοδόξου πίστεως, ομολογώντας με γενναιότητα τον Σωτήρα Χριστόν. Άγιε νεοομάρτυς Παύλε από τα Ιωάννινα, αληθινέ αθλητά της Ορθοδοξίας, πρέσβευε υπέρ ημών των αμαρτωλών, ώστε ο Σωτήρ μας να μας αξιώσει της Βασιλείας Του, αμήν.