Με τα πνευματικά του μάτια προέβλεψε από μακριά τον σεισμό της Αντιοχείας, και με την προσευχή του μετέτρεψε λιοντάρι σε υπάκουο αχθοφόρο. Ο μακάριος Όσιος Ζωσιμάς καταγόταν από τη Φοινίκη και γεννήθηκε στο μικρό παραθαλάσσιο φοινικικό χωριό Σύνδα της Συρίας. Το χωριό αυτό απείχε από την πόλη της Τύρου ταξιδιωτική απόσταση είκοσι σταδίων και ήταν φημισμένο για την ευσέβεια των κατοίκων. Ασκούμενος επί πολλά χρόνια στους πνευματικούς αγώνες του μοναχισμού, διέπρεψε με την εγκράτεια και τη νηστεία του ως άλλος ασώματος.

Με τις πολλές αρετές που έλαμψαν επάνω του, αξιώθηκε από τον Θεό να λάβει εξαιρετικά μεγάλη χάρη. Διετηρήθη πάντοτε ελεύθερος από κάθε ταραχή της συνειδήσεώς του και απέκτησε διορατικά πνευματικά μάτια του Αγίου Πνεύματος. Με αυτά τα διορατικά μάτια έβλεπε καθαρά το μακρινό μέλλον σαν να ήταν ήδη παρόν ενώπιόν του. Το ευλογημένο μοναστήρι του βρισκόταν κοντά στο χωριό Σύνδα, στο οποίο ο μακάριος Όσιος είχε γεννηθεί κατά σάρκα.

Έτσι δοξαζόταν ο Παντοκράτωρ Θεός μέσα από την ασκητική του πολιτεία και τα πολλά θεία χαρίσματα που αναπαύονταν επάνω του. Πλήθη πιστών έτρεχαν να τον γνωρίσουν και να ωφεληθούν από τη συμβουλή και τη θαυματουργική παρέμβασή του. Όλοι αυτοί έβλεπαν στο πρόσωπό του έναν αληθινό άγγελο της ερήμου, που σαρκικά μεν ζούσε στη γη πνευματικά δε στους ουρανούς. Έτσι έλαμπε σαν αστέρι ολοφώτεινο μέσα στη Φοινίκη και ωφελούσε με τη ζωή του πλήθος ψυχών.

Κάποτε ο Όσιος βρισκόταν στην Καισάρεια της Παλαιστίνης, όπου την εποχή εκείνη επίσκοπος ήταν ο όσιος Ιωάννης, ο επονομαζόμενος Χοζεβίτης. Ο μέγας αυτός ιεράρχης είχε αποσπασθεί από τη μονή Χοζεβά παρά τη θέλησή του και είχε ανέλθει στον επισκοπικό θρόνο για την ενάρετη ζωή του. Η μονή Χοζεβά βρισκόταν όχι πολύ μακριά από την Ιερουσαλήμ, στον δρόμο που οδηγεί προς την Ιεριχώ της Παλαιστίνης. Στην ίδια πόλη της Καισάρειας ζούσε κάποιος ευγενής πατρίκιος, ονόματι Αρκεσίλαος, άνδρας ευσεβής και κοσμημένος με όλες τις χριστιανικές αρετές.

Σε αυτόν ακριβώς φιλοξενήθηκε ο μακάριος Ζωσιμάς, αφού έγινε δεκτός με μεγάλη τιμή και πνευματική χαρά. Την ίδια ακριβώς στιγμή κατά την οποία η Αντιόχεια κατέρρεε από τον φοβερό σεισμό, ο γέρων άρχισε ξαφνικά να στενάζει βαθιά. Άρχισε να θρηνεί δυνατά και να αναπνέει ανήσυχα από τα βάθη της καρδιάς του, χύνοντας πλήθος καυτών δακρύων. Στη συνέχεια ζήτησε αμέσως ένα θυμιατήρι και, αφού το γέμισε με λιβάνι και αναμμένα κάρβουνα, θυμίασε όλους τους παρόντες.

Έπειτα ξάπλωσε σταυρωτά στο έδαφος του δωματίου και άρχισε να προσεύχεται με βαθιά κατάνυξη ψυχής στον Θεό. Όλοι οι παρόντες έμειναν έκπληκτοι και περίμεναν με αγωνία να μάθουν την αιτία αυτής της απρόσμενης θρηνώδους συμπεριφοράς του γέροντος. Ο Αρκεσίλαος ρώτησε τότε με απορία τον μακάριο Όσιο για τον λόγο της βαθιάς θλίψεως που τον είχε κυριεύσει. Εκείνος απάντησε καθαρά και δυνατά ότι μπροστά στα αυτιά του πέρασε ο φοβερός θόρυβος της καταστροφής της Αντιοχείας.

Ο τρομερός αυτός θόρυβος της πτώσεως της μεγάλης πόλεως αντηχούσε δυνατά μέσα στα αυτιά του εκείνη ακριβώς τη στιγμή. Ο Αρκεσίλαος και οι άλλοι παρευρισκόμενοι, εκπλαγμένοι και τρομαγμένοι, σημείωσαν την ακριβή ώρα κατά την οποία μίλησε ο γέρων. Σύντομα έμαθαν με πλήρη σαφήνεια ότι όσα είχε προφητεύσει ο Όσιος εκείνη τη στιγμή ήταν εντελώς αληθινά και ακριβή. Πράγματι η Αντιόχεια έπεσε εκείνη ακριβώς τη στιγμή κατά την οποία ο γέρων ξάπλωσε δακρυσμένος για να προσευχηθεί.

Ο Όσιος Ζωσιμάς πραγματοποίησε επίσης πολλά άλλα θαύματα, από τα οποία θα αναφέρουμε εδώ μερικά αξιοσημείωτα. Κάποτε συνέβη ο προαναφερθείς Αρκεσίλαος να επισκεφθεί τη μονή του Οσίου στη μακρινή Σύνδα, η οποία απείχε πεντακόσιους σταδίους από την Καισάρεια της Παλαιστίνης. Στο μεταξύ η σύζυγος του Αρκεσιλάου, από απροσεξία, έβγαλε το μάτι της με μία βελόνα και υπέφερε σκληρά. Ο άγιος επίσκοπος Ιωάννης ο Χοζεβίτης, μόλις πληροφορήθηκε το ατύχημα, έσπευσε αμέσως γρήγορα να εξετάσει την πληγωμένη γυναίκα.

Πήγε με συμπόνια στο σπίτι της για να την παρηγορήσει και να τη θεραπεύσει με τη βοήθεια της θείας χάριτος. Ο επίσκοπος είδε ότι οι βλεφαρίδες είχαν πέσει και το μάτι της είχε βγει εντελώς από τη φυσική του θέση. Διέταξε τότε έναν από τους γιατρούς, που ήταν εκεί παρόντες, να πάρει σφουγγάρι και να τοποθετήσει το μάτι ξανά στη θέση του. Έπειτα έδωσε εντολή να δέσουν το σφουγγάρι σταθερά με ένα ύφασμα γύρω από την πληγή της δύστυχης γυναίκας.

Ταυτόχρονα στάλθηκε ένας ταχύς αγγελιαφόρος προς τον Αρκεσίλαο για να του αναγγείλει το ατύχημα της συζύγου του. Ο Αρκεσίλαος βρισκόταν εκείνη την ώρα στη μονή της Σύνδας και συζητούσε ειρηνικά με τον μακάριο γέροντα Ζωσιμά. Όταν έμαθε για το ατύχημα της συζύγου του, άρχισε να κλαίει πικρά και να τραβά τα μαλλιά του από την απελπισία. Ο μακάριος Ζωσιμάς τον ρώτησε για την αιτία του κλάματος και, αφού έλαβε την απάντηση, αποσύρθηκε στο εσωτερικό του κελλί.

Στο κελλί του αυτό συνήθιζε πάντοτε να προσεύχεται μυστικά με βαθιά κατάνυξη και πνευματική κατάσταση μοναχικού ησυχασμού. Σύντομα όμως βγήκε από το κελλί του προς τον λυπημένο Αρκεσίλαο με χαρούμενο και γαλήνιο πρόσωπο. Του είπε με μεγάλη σιγουριά να επιστρέψει στο σπίτι του χωρίς καμία θλίψη και με μεγάλη πνευματική χαρά. Διότι η σύζυγός του ήταν ήδη υγιής και δεν θα συναντούσε εκεί κανένα κακό σημάδι από την πληγή της.

Πρόσθεσε ότι ο Χοζεβίτης Ιωάννης, με τη χάρη που του δόθηκε από τον Θεό, είχε ήδη θεραπεύσει την πληγωμένη σύζυγό του. Τα δύο αυτά θαύματα έγιναν από τους δύο δίκαιους άνδρες μέσα στο διάστημα μίας μόλις ώρας ταυτόχρονα. Ο άγιος επίσκοπος Ιωάννης θεράπευσε το βγαλμένο μάτι της γυναίκας με σαφή θαυματουργική παρέμβαση από τον Παντοκράτορα Θεό. Ο Όσιος Ζωσιμάς όμως, με τα διορατικά πνευματικά του μάτια, διέκρινε από μακριά τη θεραπεία και τη μετέφερε στον Αρκεσίλαο.

Κάποτε ο Όσιος Ζωσιμάς ταξίδευε προς την Καισάρεια, παίρνοντας μαζί του ένα γαϊδουράκι, στο οποίο φόρτωσε όλα τα ταξιδιωτικά του πράγματα. Στο δρόμο όμως τον συνάντησε ένα μεγάλο πεινασμένο λιοντάρι, το οποίο άρπαξε αμέσως το γαϊδουράκι και το έφερε στην έρημο. Ο Άγιος Ζωσιμάς ακολούθησε με ηρεμία τα ίχνη του φοβερού θηρίου στον αμμώδη δρόμο της ερήμου. Όταν το λιοντάρι έφαγε ολόκληρο το γαϊδουράκι και χόρτασε εντελώς, ο γέροντας τον πλησίασε με ένα ευγενικό χαμόγελο.

Του είπε ταπεινά ότι από τον κόπο του ταξιδιού δεν είχε πλέον τη δύναμη να κουβαλήσει το βαρύ φορτίο. Παρακαλούσε τον λιοντάρι να σηκώσει αυτό το φορτίο, αφού του στέρησε το αγαθό υποζύγιο του ταξιδιού του. Το φοβερό λιοντάρι, σαν να ξέχασε τη φυσική του αγριότητα, ημέρεψε σαν αρνί και κουβάλησε το βαρύ φορτίο μέχρι την Καισάρεια. Διά πρεσβειών του Οσίου Ζωσιμά της Φοινίκης, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον ημάς, Αμήν.