Φως αγιότητος ανατέλλει η Σύναξη πάντων των Αγίων, καλώντας κάθε ψυχή να δει τη δική της κλήση προς το ύψος της θεώσεως. Η Κυριακή που έπεται αμέσως της Πεντηκοστής είναι αφιερωμένη σε όλους τους Αγίους, και σε όσους είναι γνωστοί στους ανθρώπους και σε εκείνους που μόνον στον Θεό. Άγιοι υπήρξαν σε όλους τους αιώνες της Εκκλησίας και προήλθαν από κάθε γωνιά της γης χωρίς εξαίρεση. Άλλοι ήταν Απόστολοι, άλλοι Μάρτυρες, Προφήτες, Ιεράρχες, Όσιοι μοναχοί και Δίκαιοι, όλοι όμως ετελειώθηκαν από το ίδιο πανάγιο Πνεύμα.

Η Κάθοδος του Αγίου Πνεύματος μάς δίνει τη δυνατότητα να αναστηθούμε από την πεσμένη κατάστασή μας και να φθάσουμε στην αληθινή αγιότητα. Έτσι εκπληρώνεται η ευαγγελική προτροπή του Κυρίου, η οποία λέγει «έσεσθε άγιοι, ότι εγώ άγιος ειμί». Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο είναι απολύτως ταιριαστό να εορτάζονται όλοι οι Άγιοι την πρώτη Κυριακή μετά την Πεντηκοστή. Η εορτή αυτή πιθανώς είχε αρχαιοτάτη προέλευση μέσα στην ζωή της Εκκλησίας, και αρχικά τιμούσε όλους τους Μάρτυρες της Εκκλησίας.

Αργότερα διευρύνθηκε ώστε να συμπεριλάβει όλους τους ανθρώπους που μαρτύρησαν για τον Χριστό με την ενάρετη βιοτή τους, χωρίς να χυθεί απαραιτήτως το αίμα τους. Σε αυτούς ανήκουν και οι Άγιοι Θράκες πατέρες μας, οι οποίοι λάμπρυναν με τη ζωή τους την Ορθόδοξο Εκκλησία. Ο Άγιος Πέτρος ο Δαμασκηνός μέσα στο τέταρτο στάδιο της θεωρίας αναφέρει πέντε διακριτές κατηγορίες Αγίων ανθρώπων. Αυτές είναι οι Απόστολοι, οι Μάρτυρες, οι Προφήτες, οι Ιεράρχες και οι Όσιοι μοναχοί και ασκητές.

Παραθέτει μάλιστα τα λόγια αυτά από την Παρακλητική, στον δεύτερο ήχο για τον Όρθρο του Σαββάτου. Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης προσθέτει ακόμη και την κατηγορία των Δικαίων στις πέντε αυτές κατηγορίες του Πέτρου. Η συμπληρωμένη αυτή λίστα του Αγίου Νικοδήμου βρίσκεται στο σπουδαίο βιβλίο του «Δεκατέσσερις Επιστολές του Αποστόλου Παύλου», που εκδόθηκε στη Βενετία. Εκεί ο μέγας διδάσκαλος συζητά την επιστολή προς Κορινθίους και τα διάφορα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος μέσα στην Εκκλησία.

Η ιερή υμνογραφία της εορτής όλων των Αγίων αναφέρει ομοίως έξι κατηγορίες αγίων ανδρών και γυναικών μέσα στην Εκκλησία. Καλεί χαρωπώς τη σύναξη των Αποστόλων, τους Προφήτες του Κυρίου, τους πιστούς χορούς των Μαρτύρων και τους θείους Ιεράρχες. Καλεί επίσης τους ιερούς Πατέρες των Μοναστηρίων και τους ευσεβείς Δικαίους πάντας, οι οποίοι έλαμψαν στον κόσμο. Στην παράταξη αυτή των Αγίων εντάσσονται με ιδιαίτερη τιμή και όλοι οι ένδοξοι Άγιοι της θρακικής γης, που μαρτύρησαν, δίδαξαν και αγίασαν με την πολιτεία τους.

Όλοι αυτοί συναποτελούν την ένδοξη παράταξη της Εκκλησίας, η οποία ευφραίνεται και πανηγυρίζει αδιαλείπτως ενώπιον του Νυμφίου Χριστού. Μερικοί Άγιοι ονομάζονται Ομολογητές, μια κατηγορία η οποία δεν εμφανίζεται στις παραπάνω επίσημες λίστες των Πατέρων. Επειδή είναι παρόμοιοι κατά το πνεύμα με τους Μάρτυρες, θεωρούνται ότι ανήκουν στην ευρύτερη κατηγορία των Αγίων Μαρτύρων της Εκκλησίας. Δεν θανατώθηκαν με σκληρό μαρτυρικό τρόπο όπως οι Μάρτυρες, αλλά ομολόγησαν με τόλμη και παρρησία τον Χριστό μπροστά στους διώκτες.

Έφθασαν πολύ κοντά στον διά Χριστόν θάνατο, χωρίς όμως τελικά να εκτελεσθούν για την ομολογία της ορθής πίστεώς τους. Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, που εορτάζεται στις είκοσι μία Ιανουαρίου, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιου Αγίου της Εκκλησίας. Η σειρά κατάταξης αυτών των έξι τύπων Αγίων στην Ορθόδοξη Εκκλησία βασίζεται φανερά στην πνευματική τους σπουδαιότητα. Οι Άγιοι Απόστολοι κατατάσσονται πρώτοι, διότι ήταν αυτοί που πρώτοι διέδωσαν το ευαγγέλιο της σωτηρίας σε όλον τον κόσμο της οικουμένης.

Στη συνέχεια έρχονται οι ένδοξοι Μάρτυρες, λόγω του υπέροχου παραδείγματος ανδρείας στην ομολογία τους ενώπιον των εχθρών της Πίστεως. Με την παρρησία τους ενεθάρρυναν πλήθος άλλων χριστιανών να παραμείνουν πιστοί στον Χριστό μέχρι θανάτου, ακόμη και στο μαρτυρικό τέλος. Έτσι το πανσεβάσμιο αίμα των Μαρτύρων έγινε σπόρος γόνιμος για νέους χριστιανούς μέσα στην ταραγμένη ιστορία της πρώτης Εκκλησίας. Γι' αυτό και η μνήμη τους τιμάται με μεγαλοπρέπεια στις πανηγυρικές ακολουθίες ολόκληρης της χριστιανικής οικουμένης.

Αν και ως προς τη χρονολογία προηγούνται, οι Προφήτες κατατάσσονται μετά τους Αποστόλους και τους Μάρτυρες της νέας Διαθήκης. Τούτο συμβαίνει διότι οι Προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης είδαν μόνον τις σκιές των μελλόντων αγαθών της σωτηρίας. Αντίθετα οι Άγιοι Απόστολοι και Μάρτυρες έζησαν αυτά τα αγαθά αυτοπροσώπως, με δική τους εμπειρία πιστοποιημένη ενώπιον του Κυρίου. Η Καινή Διαθήκη φυσικά υπερτερεί έναντι της Παλαιάς Διαθήκης σε τάξη μέσα στη ζωή της Εκκλησίας.

Οι Άγιοι Ιεράρχες αποτελούν την τέταρτη ιερή κατηγορία αγίων προσώπων μέσα στην ορθόδοξη εκκλησιαστική μας παράδοση των αιώνων. Είναι οι ποιμένες των ποιμνίων τους, οι οποίοι διδάσκουν με τον λόγο και το προσωπικό τους ζωντανό παράδειγμα. Οι Όσιοι μοναχοί ακολουθούν, καθώς αποσύρθηκαν από τον κόσμο για να αφιερωθούν στην αδιάλειπτη προσευχή και στον πόλεμο κατά των δαιμόνων. Τελευταία κατηγορία είναι οι Δίκαιοι, εκείνοι οι Άγιοι που έφθασαν στην αγιότητα ζώντας μέσα στον κόσμο και τις οικογένειές τους.

Παραδείγματα αποτελούν ο Αβραάμ και η Σάρρα, ο πολύαθλος Ιώβ, οι Άγιοι Θεοπάτορες Ιωακείμ και Άννα, και ο μνήστωρ Ιωσήφ. Όλοι αυτοί δείχνουν με τη ζωή τους ότι η αγιότητα είναι κλήση καθολική, η οποία απευθύνεται σε κάθε άνθρωπο μέσα στον κόσμο. Διά πρεσβειών πάντων των Αγίων Σου και ιδιαιτέρως των Θρακών Αγίων Πατέρων, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον ημάς, Αμήν.