Η ένδοξη και θαυματουργική εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου, η οποία ονομάζεται «Επτά Βέλη», αποτελεί ένα μοναδικό κειμήλιο της ορθόδοξης εικονογραφίας. Στην ιερή αυτή εικόνα η Υπεραγία Θεοτόκος εικονίζεται χωρίς να κρατάει το γλυκύτατο Θείο Βρέφος Ιησού στην αγκαλιά της. Η Παναγία γέρνει με συγκίνηση το ευλογημένο κεφάλι της προς τον δεξιό της ώμο, σε στάση βαθιάς πνευματικής κατανύξεως. Η αμώμητη και αγνή καρδία της εικονίζεται συμβολικά διαπερασμένη από επτά οδυνηρά μαρτυρικά βέλη ή ξίφη.

Από αυτά τα οδυνηρά βέλη, τα τέσσερα είναι τοποθετημένα στην αριστερή πλευρά της αγνής καρδιάς της, και τα υπόλοιπα τρία στη δεξιά. Παρόμοιες εικόνες της Υπεραγίας Θεοτόκου συναντώνται επίσης στις εικόνες «Μαλακυντικός των πονηρών καρδιών» και «Προφητεία Συμεών». Σε αυτές τις παρόμοιες εικόνες τα ξίφη είναι τοποθετημένα κάπως διαφορετικά, με τρία στη δεξιά πλευρά και τρία στην αριστερή. Το έβδομο ξίφος βρίσκεται τοποθετημένο στο κάτω μέρος της σεβάσμιας εικόνας, σε διαφορετική θέση από την αρχική.

Η ιερή εικόνα των Επτά Βελών έχει ηλικία τουλάχιστον εξακοσίων ετών και θεωρείται πραγματικά παλαιοτάτη και αρχαία. Η σπουδαία αυτή ηλικία τής δίνει εξαιρετική πνευματική και ιστορική αξία στους κόλπους της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Η όλη εικονογραφία της παραπέμπει στην προφητεία του δικαίου Συμεών προς την Θεοτόκο για το ξίφος της θλίψεως. Για μεγάλο χρονικό διάστημα η σεβάσμια αυτή εικόνα βρισκόταν στον χώρο του κωδωνοστασίου του Ναού του Αποστόλου Ιωάννη του Θεολόγου, κοντά στη Βολογκντά.

Η ιερή εικόνα ήταν τοποθετημένη με την όψη προς τα κάτω και θεωρούνταν λανθασμένα ως ένα συνηθισμένο πάτωμα. Έτσι ο ευλαβής λαός βάδιζε δυστυχώς πάνω της, χωρίς να γνωρίζει τον θεόπνευστο αυτό κρυμμένο θησαυρό της Εκκλησίας. Κάποτε όμως κάποιος παράλυτος άνθρωπος που ζούσε στην πόλη Καντνίκωβ είδε ένα παράδοξο και θαυμαστό όραμα. Στο όραμα αυτό αποκαλύφθηκε σαφώς ότι θα λάβει την πολυπόθητη θεραπεία του, αν προσευχηθεί ενώπιον αυτής της σπουδαίας εικόνας.

Τέλεσαν τότε επίσημα ευλαβή Παράκληση μπροστά στην ιερή εικόνα, και ο παράλυτος άνθρωπος θεραπεύτηκε αμέσως πλήρως. Η σεβάσμια εικόνα έγινε ακόμη πιο γνωστή κατά το χιλιοστό οκτακοσιοστό τριακοστό έτος, σε φοβερή επιδημία χολέρας στη Βολογκντά. Η αρχική και αυθεντική εικόνα φυλάσσεται σήμερα με ευλάβεια στον σεβάσμιο Ναό του Αγίου Λαζάρου, στην ίδια ιστορική πόλη Βολογκντά. Έχει τοποθετηθεί στον σπουδαίο αυτό ναό από το χιλιοστό εννιακοσιοστό τεσσαρακοστό πέμπτο έτος, αμέσως μετά τον Μέγα Πατριωτικό Πόλεμο.

Στη Μόσχα οι ευσεβείς πιστοί προσεύχονται ευλαβώς μπροστά σε δύο σεβάσμια θαυματουργικά αντίγραφα, που αναβλύζουν ασύλληπτο μύρο. Η εορτή της σεβάσμιας εικόνας αυτής τιμάται τη δεκάτη τρίτη Αυγούστου εκάστου έτους, καθώς επίσης και την Κυριακή των Αγίων Πάντων. Πρεσβείαις της Υπεραγίας Θεοτόκου των Επτά Βελών, Χριστέ ο Θεός, μαλάκυνον και τας ιδικάς μας πονηράς καρδίας, αμήν.