Ο Άγιος Κόνων μαρτύρησε διά πνιγμού μέσα στη θάλασσα, καταποντισμένος από διώκτες της πίστεως κατά τα χρόνια των αρχαίων αυτοκρατορικών εξοριών. Καταγόταν από τη Ρώμη και ομολόγησε δημόσια τον Χριστό, σε εποχή που η ομολογία έφερνε αναπόφευκτο θάνατο. Ο σύντομος βίος του παραδίδεται μόνο μέσα από δύο στίχους του Συναξαριστή, οι οποίοι παρομοιάζουν τον μάρτυρα με ναυτιλλόμενο που, βυθιζόμενος στα ύδατα, βρίσκει τελικά τον αληθινό λιμένα της σωτηρίας. Οι Πατέρες της Εκκλησίας ερμήνευσαν την εικόνα αυτή ως μαρτυρία ότι ο πνιγμός για το όνομα του Κυρίου δεν ήταν χαμός, αλλά πέρασμα στην αιωνιότητα.

Τα κύματα της θάλασσας έγιναν για τον γενναίο Κόνωνα κολυμβήθρα δευτέρου και τελειωτικού βαπτίσματος, διά του ιδίου του πορφυρού του αίματος. Στο πηδάλιο της ψυχής του στεκόταν, σύμφωνα με το ίδιο επιγραμματικό δίστιχο, ο ίδιος ο Χριστός ως κυβερνήτης. Έτσι ο μάρτυρας οδηγήθηκε άριστα μέσα από τη θύελλα του διωγμού στον γαλήνιο όρμο της Βασιλείας. Η μνήμη του τιμάται την πέμπτη ημέρα του μηνός Ιουνίου από τη μία άκρη της Ορθοδοξίας έως την άλλη.

Παρά τη σιωπή των πηγών για άλλες λεπτομέρειες, η Εκκλησία τον προσκυνά ως πρότυπο σιωπηλής ομολογίας. Διά των αγίων πρεσβειών του ενδόξου μάρτυρος Κόνωνος του Ρωμαίου, Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον τας ψυχάς ημών.