Μια μητέρα άκουσε φωνή από τον ουρανό μέσα στο σπίτι της να της λέει πως ο Θεός λυπήθηκε την προσευχή της και της χάριζε παιδί. Λίγα χρόνια αργότερα, η ίδια εκείνη κόρη έφευγε κρυφά από τον ειδωλολάτρη πατέρα της για να ασκητέψει στα βουνά των Κυθήρων. Ο πατέρας της Ελέσας ήταν ένας πλούσιος άρχοντας της Πελοποννήσου, ο Ελλάδιος, βαθιά ριζωμένος στην ειδωλολατρική πίστη των προγόνων του. Η μητέρα της όμως, η Ευγενία, ήταν μια γυναίκα γεμάτη αρετές και πνευματικά χαρίσματα, αφοσιωμένη στον αληθινό Θεό.

Επειδή το ζευγάρι έμενε για χρόνια άτεκνο, εκείνη παρακαλούσε διαρκώς τον Κύριο να σπλαχνιστεί τον πόνο της και να της δώσει παιδί. Κάποια μέρα, καθώς προσευχόταν μόνη μέσα στο σπίτι, η φωνή τού είπε καθαρά πως ο Θεός την ελέησε και της δίνει καρπό κοιλίας. Από τα λόγια εκείνα της θεϊκής υπόσχεσης πήρε και το όνομά της η μικρή Ελέσα όταν γεννήθηκε. Η μητέρα της την αφιέρωσε αμέσως στον Κύριο και τη βάπτισε χριστιανή στο όνομα της Αγίας Τριάδος. Καθώς μεγάλωνε η κοπέλα, δυνάμωνε μέσα της η αγάπη προς τον Χριστό και η λαχτάρα για μια ζωή αφιερωμένη στην προσευχή.

Όταν η ευλογημένη μητέρα της κοιμήθηκε, η Ελέσα ήταν μόλις δεκατεσσάρων χρονών και βρέθηκε μόνη απέναντι στον ειδωλολάτρη πατέρα της. Εκείνος, χωρίς να καταλαβαίνει τους πόθους της ψυχής της, αποφάσισε να την παντρέψει με κάποιον άρχοντα της εκλογής του. Η νεαρή κόρη όμως είχε δοθεί ολόκληρη στον Νυμφίο Χριστό και αρνιόταν μέσα της κάθε κοσμικό δεσμό. Μετά από πολλή προσευχή και αναζήτηση, βρήκε την κατάλληλη ευκαιρία να φύγει μακριά από το αρχοντικό του πατέρα της.

Πριν αναχωρήσει, μοίρασε γενναιόδωρα ελεημοσύνες στους φτωχούς και στα ορφανά της περιοχής, αφήνοντας πίσω της μια ευωδία αγάπης. Πήρε μαζί της δύο πιστές δούλες και αναζήτησαν καταφύγιο στα μακρινά Κύθηρα, μέσα στην ησυχία ενός άγριου βουνού. Εκεί, μέσα στη φύση και την προσευχή, άρχισε σκληρή ασκητική ζωή, μακριά από τα μάτια του κόσμου και τις απειλές της οικογένειάς της. Ο πατέρας της Ελλάδιος όμως δεν συμβιβάστηκε με τη φυγή της μοναχοκόρης του και ξεκίνησε αναζητήσεις σε πολλά μέρη.

Έπειτα από καιρό κατάφερε να ανακαλύψει το κρησφύγετό της στο μακρινό νησί και έσπευσε εκεί με μεγάλη οργή. Στην αρχή προσπάθησε να την πείσει με λόγια να εγκαταλείψει την ασκητική ζωή και να επιστρέψει στο πατρικό σπίτι. Η Αγία όμως αρνήθηκε σταθερά, ομολογώντας τη βαθιά αφοσίωσή της στον Χριστό και στην παρθενική της υπόσχεση. Τότε ο πατέρας της εξοργίστηκε φοβερά και άρχισε να την καταδιώκει μέσα από τα απόκρημνα μονοπάτια εκείνου του τόπου. Φτάνοντας στη ρίζα του βουνού που σήμερα φέρει το όνομά της, εκείνη παρακάλεσε τον Θεό λέγοντας με δάκρυα «σκίσε γη και κρύψε με».

Αμέσως ένα θαυμαστό άνοιγμα σχίστηκε στον βράχο και η κόρη πέρασε μέσα, για να φτάσει στην κορυφή ασφαλής για λίγο. Ο πατέρας της όμως ανέβηκε αλλόφρων μέχρι εκεί επάνω και την αποκεφάλισε την πρώτη ημέρα του Αυγούστου το έτος τριακόσια εβδομήντα πέντε. Στον τόπο εκείνο του μαρτυρίου, η πιστή υπηρέτριά της έθαψε με σεβασμό το ιερό λείψανο της Αγίας. Οι πρώτοι χριστιανοί που έφτασαν στο νησί για να προσκυνήσουν, έχτισαν έναν μικρό ναΐσκο χωμένο μέσα στο έδαφος, με πέντε ή έξι σκαλοπάτια προς τα κάτω.

Η Αγία Τράπεζα στήθηκε ακριβώς πάνω από τον τάφο της παρθενομάρτυρος και έγινε σημείο προσκυνήματος για τους πιστούς. Η παράδοση διασώζει ότι από τα πολύ παλιά χρόνια έρχονταν πιστοί από τη Μάνη την ημέρα της μνήμης της και τιμούσαν την Αγία. Ο μικρός εκείνος ναός σωζόταν για αιώνες ως ιδιόκτητος της οικογενείας Κασιμάτη και Γεράκα, μέχρι τα χρόνια του δεκάτου ενάτου αιώνα. Αργότερα ανεγέρθηκε ο σημερινός ευρύχωρος ναός πάνω στα ερείπια του παλαιού, με τις συνδρομές των ευλαβών χριστιανών του τόπου.

Η νέα Αγία Τράπεζα τοποθετήθηκε ξανά ακριβώς πάνω από τον ιερό τάφο της μάρτυρος. Η Αγία Ελέσα μαζί με τον Όσιο Θεόδωρο θεωρούνται προστάτες των Κυθήρων και ο λαός πιστεύει ότι χαλίνωσε το δηλητήριο των φιδιών του νησιού. Παραδίδω το αρχείο ως: **`08_01_Αγία_Ελέσα_Κυθήρων_Ελληνικά_Καθαρά. txt`, χωρίς σχόλια, σημειώσεις επικύρωσης ή μεταδεδομένα.