Ένας άγνωστος μοναχός χτύπησε μια νύχτα την πόρτα ενός κελιού στις Καρυές του Αγίου Όρους και δίδαξε στον υποτακτικό έναν ύμνο που κανείς θνητός δεν είχε ακούσει ποτέ. Ο επισκέπτης αποδείχθηκε ο ίδιος ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, που χάραξε με το δάχτυλό του τα λόγια του ύμνου πάνω σε μια κεραμίδα. Η ιερή αυτή εικόνα της Παναγίας βρίσκεται σήμερα στην υψηλή θέση του ιερού βήματος, μέσα στον καθεδρικό ναό της μονής των Καρυών στο Άγιον Όρος. Ένα Σάββατο βράδυ ένας Γέροντας ξεκίνησε για τις Καρυές, ώστε να συμμετάσχει στην ολονύκτια αγρυπνία του ναού.

Πριν φύγει, έδωσε εντολή στον υποτακτικό του να μείνει πίσω και να διαβάσει μόνος την ακολουθία μέσα στο κελί τους. Καθώς έπεφτε το σκοτάδι, ο νεαρός μοναχός άκουσε ξαφνικά ένα χτύπημα στην ξύλινη πόρτα του ησυχαστηρίου. Όταν άνοιξε, αντίκρισε έναν άγνωστο μοναχό, ο οποίος συστήθηκε με το όνομα Γαβριήλ και ζήτησε ευγενικά φιλοξενία. Ο υποτακτικός τον προσκάλεσε αμέσως μέσα και στάθηκαν μαζί μπροστά στην ιερή εικόνα της Θεοτόκου του κελιού τους. Διάβασαν μαζί την ακολουθία με βαθιά ευλάβεια και ειλικρινή κατάνυξη, χωρίς ο νεαρός να υποψιάζεται την ταυτότητα του επισκέπτη.

Όταν έφτασαν στην ενάτη ωδή του κανόνα, ο υποτακτικός άρχισε να ψάλλει το «Την τιμιωτέραν των Χερουβείμ», τον γνωστό ειρμό του αγίου Κοσμά του Υμνογράφου. Έψαλλε με κατάνυξη τα λόγια «Μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριον», ακολουθώντας πιστά τη συνηθισμένη τάξη της μοναστικής αγρυπνίας. Ο ξένος μοναχός συνέχισε τη σειρά των στίχων, ψάλλοντας «Ότι επέβλεψεν επί την ταπείνωσιν της δούλης αυτού». Έπειτα όμως ξεκίνησε να ψάλλει κάτι εντελώς πρωτάκουστο, που ο υποτακτικός δεν είχε ξανακούσει σε καμία ακολουθία.

Ψαλμωδούσε με γλυκύτητα τα λόγια «Άξιόν εστιν ως αληθώς μακαρίζειν σε την Θεοτόκον, την αειμακάριστον και παναμώμητον και μητέρα του Θεού ημών». Μετά συνέχισε φυσικά με τον γνωστό ειρμό «Την τιμιωτέραν των Χερουβείμ», ενώνοντας τους δύο ύμνους σε ένα σώμα. Την ίδια στιγμή που ακούγονταν τα ιερά αυτά λόγια, η εικόνα της Θεοτόκου άρχισε να λάμπει με ένα εξαίσιο ουράνιο φως. Ο υποτακτικός συγκλονίστηκε από τη νέα μορφή του οικείου ύμνου και ζήτησε από τον ξένο να γράψει αμέσως τα θεόπνευστα λόγια.

Ο επισκέπτης ζήτησε χαρτί και μελάνι, όμως το φτωχό κελί δεν διέθετε τίποτα από αυτά τα υλικά. Ο μυστηριώδης επισκέπτης πήρε τότε στα χέρια του μια απλή κεραμίδα από τη στέγη και τη στήριξε μπροστά του. Με το δάχτυλό του χάραξε πάνω στην τραχιά επιφάνεια της κεραμίδας ολόκληρα τα λόγια του νέου ύμνου, σαν να ήταν κερί. Ο υποτακτικός κατάλαβε αμέσως πως μπροστά του δεν στεκόταν συνηθισμένος μοναχός, αλλά ο ίδιος ο Αρχάγγελος Γαβριήλ. Ο άγγελος του Κυρίου του είπε με σιγουριά: «Έτσι να ψάλλετε εσείς, και έτσι να ψάλλουν όλοι οι Ορθόδοξοι χριστιανοί παντού».

Στη συνέχεια εξαφανίστηκε μυστηριωδώς μέσα στο κελί, αφήνοντας πίσω του την κεραμίδα με τα χαραγμένα ιερά γράμματα. Η εικόνα της Παναγίας εξακολούθησε να ακτινοβολεί το ουράνιο φως για αρκετή ώρα μετά την αναχώρηση του ουράνιου επισκέπτη. Η ιερή εικόνα της Ελεούσας, μπροστά στην οποία ψάλθηκε πρώτη φορά ο ύμνος «Άξιόν Εστι», μεταφέρθηκε αργότερα στο καθολικό των Καρυών. Η κεραμίδα με τα λόγια του ύμνου, χαραγμένα από τον ίδιο τον Αρχάγγελο Γαβριήλ, στάλθηκε στην Κωνσταντινούπολη όταν πατριάρχης ήταν ο άγιος Νικόλαος Χρυσοβέργης.

Από εκείνη τη νύχτα η Εκκλησία ψάλλει αδιάλειπτα τον αγγελικό αυτόν ύμνο σε κάθε λειτουργία. Πολυάριθμα ιερά αντίγραφα της θαυματουργής εικόνας «Άξιόν Εστι» τιμώνται με βαθιά ευλάβεια σε ναούς και μοναστήρια ολόκληρης της ρωσικής γης. Στο λιμάνι Γκαλέρνα της Πετρούπολης οικοδομήθηκε ένας μεγαλοπρεπής ναός με πέντε τρούλους, αφιερωμένος στην Ελεήμονα Μητέρα του Θεού. Μέσα σε αυτόν τον περικαλλή ναό τοποθετήθηκε ένα χαριτόβρυτο αντίγραφο της εικόνας «Άξιόν Εστι», που είχε σταλεί ως ιερή ευλογία από το ίδιο το Άγιον Όρος.

Οι πιστοί συρρέουν από κάθε γωνιά για να προσκυνήσουν την εικόνα και να ζητήσουν τη σκέπη της Παναγίας στις δυσκολίες της ζωής τους. Η ιστορία της εμφάνισης του Αρχαγγέλου στις Καρυές παραμένει ζωντανή ανάμεσα στους μοναχούς και τους προσκυνητές του Αγίου Όρους μέχρι σήμερα. Κάθε φορά που ψάλλεται ο ύμνος «Άξιόν Εστι», η Εκκλησία θυμάται ότι τα λόγια του δόθηκαν με θαυμαστό τρόπο από αγγελικά χείλη. Η εικόνα της Παναγίας στις Καρυές θεωρείται προστάτιδα ολόκληρου του αγιορείτικου μοναχισμού και πηγή ανεξάντλητης χάριτος.

Η μνήμη της θαυματουργής εικόνας τιμάται κάθε χρόνο στις δεκατρείς Ιουλίου με πανηγυρικές ακολουθίες, λιτανείες και βαθιά κατάνυξη. Έτσι ο αγγελικός ύμνος συνεχίζει να ακούγεται σε κάθε Ορθόδοξη Λειτουργία, ενώνοντας ουρανό και γη μέσα από τη φωνή της Εκκλησίας.