Σχεδόν τριακόσιοι Γεωργιανοί άγιοι τιμώνται μαζί σε μία μόνο μέρα, με τα ονόματά τους να σώζονται χωρίς να σώζονται και οι ιστορίες τους. Ο άγιος Γεώργιος του Αγίου Όρους έγραψε πως ο γεωργιανός λαός, από τη στιγμή που γνώρισε τον αληθινό Θεό, ποτέ δεν τον αρνήθηκε ούτε υποχώρησε σε καμία αίρεση. Η μελέτη της ιστορίας της Γεωργίας και των αγιολογικών θησαυρών της φανερώνει τον άπειρο πλούτο της ουράνιας Γεωργίας, εκείνης της στρατιάς των αγίων που υμνούν τον Κύριο με μία φωνή.

Κανείς δεν γνωρίζει πόσοι καθαρίστηκαν από τις αμαρτίες τους μέσα σε ανελέητους πολέμους με τους εχθρούς του Χριστού. Κανείς δεν μπορεί να μετρήσει πόσοι αγίασαν τις ψυχές τους μέσα σε αθέρμαντα κελιά, με προσευχή, νηστεία και ασκητικούς κόπους. Μόνο ο Θεός γνωρίζει τα ονόματα όσων ασκητών ξεχάστηκαν από την ιστορία, αλλά με τους ταπεινούς τους κόπους έχτισαν ακούραστα το μέλλον της γεωργιανής Εκκλησίας. Αυτοί οι αφανείς εργάτες της πίστης στήριξαν τον λαό μέσα σε αιώνες δοκιμασιών, διωγμών και πειρασμών.

Η μνήμη τους ζει σιωπηλά μέσα στην παράδοση, σαν θεμέλιο που βαστάζει ολόκληρο το πνευματικό οικοδόμημα της χώρας. Ο άγιος Γεώργιος του Αγίου Όρους κατέγραψε με σαφήνεια τη βαθιά πίστη του λαού του, λέγοντας πως ποτέ δεν αρνήθηκαν τον αληθινό Θεό. Ο λαός της Γεωργίας, σύμφωνα με τα λόγια του, ποτέ δεν παραδόθηκε σε καμία αίρεση, παρά τις πολλές πιέσεις των αιώνων. Η Σύνοδος του Ρουίσι-Ουρμπνίσι διακήρυξε με δύναμη πως δεν θα απομακρυνθεί ποτέ από την Καθολική Εκκλησία που τη γέννησε μέσα στην αγιότητα.

Οι πατέρες της Συνόδου ομολόγησαν πως δεν θα προδώσουν την Ορθοδοξία, την καύχηση και τη δόξα τους, στην οποία πάντοτε έμειναν πιστοί. Θεώρησαν τιμή μεγάλη το γεγονός πως αξιώθηκαν να γνωρίσουν την Εκκλησία ως μάρτυρα της ίδιας της Αλήθειας του Χριστού. Αυτή η σχέση με την Ορθοδοξία αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της ζωής κάθε πιστού Γεωργιανού μέχρι σήμερα. Δεν πρόκειται για απλή ιστορική κληρονομιά, αλλά για ζωντανή πραγματικότητα που διαπερνά κάθε πτυχή της καθημερινής ύπαρξης.

Η πίστη ζυμώθηκε με τη γλώσσα, με τα ήθη και με τις παραδόσεις του τόπου, γίνοντας ένα με την ταυτότητα του λαού. Έτσι, η Ορθοδοξία στη Γεωργία δεν θεωρείται διδασκαλία απομακρυσμένη, αλλά μητέρα που γεννάει και τρέφει συνεχώς τα παιδιά της μέσα στους αιώνες. Είναι αδύνατο να μετρήσει κανείς τα ονόματα όλων εκείνων των χριστιανών που από τη Γεωργία ανυψώθηκαν προς τους ουρανούς. Πολύ περισσότερο, είναι αδύνατο να περιγραφούν όλα τα θεάρεστα έργα που επιτέλεσαν μέσα στους αιώνες της εκκλησιαστικής ιστορίας του τόπου.

Για τον λόγο αυτό η Εκκλησία όρισε ξεχωριστή ημέρα μνήμης για όλους τους αγίους της Γεωργίας μαζί. Σε αυτήν τιμώνται όχι μόνο όσοι έχουν γνωστούς βίους και θαυμαστές ιστορίες, αλλά και οι σχεδόν τριακόσιοι άγιοι των οποίων μόνο τα ονόματα έχουν διασωθεί. Οι ιστορίες τους χάθηκαν στον χρόνο, όμως η Εκκλησία δεν τους ξεχνά, καθώς ο Θεός κρατά πάντοτε ζωντανή τη μνήμη τους. Οι περισσότεροι Γεωργιανοί φέρουν το όνομα κάποιου αγίου που τιμάται αυτή την ευλογημένη ημέρα της κοινής σύναξης.

Παρακαλούν τον προστάτη τους να μεσιτεύσει ενώπιον του Κυρίου για χάρη τους και για τις ανάγκες της οικογένειάς τους. Έτσι η σύναξη αυτή γίνεται γέφυρα ανάμεσα στην επίγεια και στην ουράνια Εκκλησία, ενώνοντας τους πιστούς με τους αγίους τους. Η Γεωργία τιμά την κληρονομιά της και αναγνωρίζει ότι κάθε γενιά αντλεί δύναμη από τις πρεσβείες αναρίθμητων αγίων.