Ένας βαριά άρρωστος έμπορος από την Αγία Πετρούπολη έφτασε μόνος του στη μονή του Ούγκλιτς, οδηγημένος από όνειρο της Θεοτόκου. Η ίδια η Παναγία του φανερώθηκε στον ύπνο του και του υποσχέθηκε θεραπεία, αν προσευχηθεί μπροστά στην κρυμμένη εικόνα της. Η Υπεραγία Θεοτόκος είχε εμφανιστεί για πρώτη φορά στον ηγούμενο Ευάγγελο, ο οποίος διηύθυνε τη μονή από το χίλια οκτακόσια εξήντα τέσσερα έως το χίλια οκτακόσια εβδομήντα δύο. Ο ερευνητής Βινογκράντοφ, στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα, τοποθετεί την παρουσία της εικόνας στη μονή σε εκείνη ακριβώς την περίοδο.

Αν πράγματι η εικόνα ζωγραφίστηκε τότε, η μορφή της Παναγίας έμεινε ξεχασμένη και αφανής για σχεδόν τριάντα ολόκληρα χρόνια. Η αποκάλυψή της ήρθε με τρόπο θαυμαστό, μέσα από την επίσκεψη του άγνωστου εμπόρου που έφτασε εκεί ζητώντας παρηγοριά. Όταν συνάντησε τον ηγούμενο, του διηγήθηκε με λεπτομέρειες την αρρώστια του και το όραμα που είχε δει στον ύπνο του. Η Παναγία τού είπε καθαρά πως πρέπει να ταξιδέψει στο Ούγκλιτς και να γονατίσει με πίστη μπροστά στην εικόνα της.

Έτσι η εικόνα ξαναβρήκε τον δρόμο της προς την ευλάβεια των πιστών. Ο ηγούμενος έδωσε αμέσως εντολή να ψάξουν προσεκτικά σε όλους τους χώρους της μονής, μέχρι να βρεθεί η χαμένη εικόνα της Θεοτόκου. Η εικόνα εντοπίστηκε τελικά μέσα στην αποθήκη της μονής, το έτος χίλια οκτακόσια ενενήντα τέσσερα, σκεπασμένη από τη σκόνη του χρόνου. Στις είκοσι τρεις Ιουνίου του ίδιου χρόνου, οι μοναχοί τη μετέφεραν με μεγάλη επισημότητα στον ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

Η ατμόσφαιρα της λιτανείας μέσα στη μονή ήταν γεμάτη συγκίνηση, δοξολογία και βαθιά ευγνωμοσύνη προς την Κυρία των Ουρανών. Ο άρρωστος έμπορος γονάτισε μπροστά στη μορφή της Παναγίας και προσευχήθηκε με όλη τη δύναμη της ψυχής του. Σύντομα η υγεία του αποκαταστάθηκε εντελώς και η αρρώστια του υποχώρησε, όπως ακριβώς του είχε υποσχεθεί η Θεοτόκος στο όνειρο. Από ευγνωμοσύνη για την ίαση που έλαβε, σκέπασε την ιερή εικόνα με ασημένια επίχρυση επένδυση μεγάλης αξίας.

Το θαύμα αυτό διαδόθηκε γρήγορα και έφερε πλήθος προσκυνητών στη μονή του Ούγκλιτς. Η φήμη της θαυματουργής εικόνας απλώθηκε σε ολόκληρη τη ρωσική γη και τράβηξε καρδιές πονεμένες. Από εκείνη τη μέρα, η θαυματουργή Πορταΐτισσα του Ούγκλιτς χαρίζει θεραπεία και παρηγοριά σε όσους καταφεύγουν με πίστη στην Κυρία του Ουρανού. Πλήθος πιστών ζητούν τη μεσιτεία της προς τον Θεό και λαμβάνουν φανερά σημάδια της μητρικής της αγάπης μέσα στη ζωή τους. Στην εικόνα αυτή η Θεοτόκος εμφανίζεται με μοναχικό σχήμα, κρατώντας στο αριστερό της χέρι ράβδο και κομποσχοίνι.

Στο δεξί της χέρι κρατά αναμμένο κερί, σύμβολο του φωτός της προσευχής που δεν σβήνει ποτέ μέσα στους αιώνες. Η μορφή της θυμίζει μια ηγουμένη που φυλάει με αγρύπνια το μοναστήρι της και προστατεύει κάθε ψυχή που καταφεύγει σε αυτήν. Η εικόνα βρίσκεται στη γυναικεία μονή του Αλεξέεφ, στο Ούγκλιτς, μέσα στην επαρχία του Γιαροσλάβλ της Ρωσίας. Οι πιστοί τη γνωρίζουν επίσης με την τρυφερή ονομασία «το άσβεστο κερί», λόγω του φωτός που κρατά στο δεξί της χέρι. Η Πορταΐτισσα του Ούγκλιτς μοιάζει εντυπωσιακά με την εικόνα της Ηγουμένης του Αγίου Όρους, που τιμάται τη δεύτερη Κυριακή μετά την Πεντηκοστή, μαζί με όλους τους Αγιορείτες Πατέρες της Ορθοδοξίας.