Τριάντα ολόκληροι άγιοι μιας μόνο ρωσικής γης τιμώνται μαζί σε μία κοινή σύναξη, με τη φωνή του Πατριαρχείου Μόσχας. Η απόφαση πάρθηκε το χίλια εννιακόσια εξήντα τέσσερα μετά Χριστόν, από τον Πατριάρχη Αλέξιο και την Ιερά Σύνοδο της Ρωσικής Εκκλησίας. Η μνήμη όλων των αγίων του Ροστώβ και του Γιαροσλάβλ ορίστηκε να τελείται κάθε χρόνο στις είκοσι τρεις Μαΐου, ως μία ενιαία εορτή. Η ημερομηνία δεν διαλέχτηκε τυχαία, αφού συμπίπτει με τη μνήμη του πρώτου μεγάλου ιεράρχη της περιοχής, του αγίου Λεοντίου, επισκόπου Ροστώβ.

Εκείνος κοιμήθηκε εν Κυρίω το χίλια εβδομήντα τρία μετά Χριστόν και θεωρείται θεμελιωτής της εκκλησιαστικής ζωής στα μέρη αυτά. Η σύναξη συγκεντρώνει επισκόπους, αρχιμανδρίτες, μοναχούς, ερημίτες, στυλίτες, πρίγκιπες, ιερομάρτυρες και διά Χριστόν σαλούς. Όλοι αυτοί έζησαν σε διαφορετικές εποχές, μέσα όμως στον ίδιο γεωγραφικό και πνευματικό ορίζοντα της βορείου Ρωσίας. Η Εκκλησία θέλησε με τον τρόπο αυτόν να δείξει τη βαθιά συνέχεια της αγιότητας στη χώρα.

Έτσι, μία μέρα του Μαΐου γίνεται ζωντανός χάρτης της πνευματικής ιστορίας ολόκληρης της ρωσικής γης. Οι πιστοί προσεύχονται από κοινού σε όλους τους τοπικούς αγίους, ως σε ενιαία οικογένεια του Χριστού. Στην πρώτη ομάδα της συνάξεως ανήκουν οι άγιοι που έλαμψαν στον Ροστώβ και στις γύρω περιοχές. Ξεχωρίζει ο όσιος Αβράμιος, αρχιμανδρίτης και θαυματουργός, που τιμάται στις είκοσι εννέα Οκτωβρίου. Δίπλα του στέκονται ο πρίγκιπας Βασίλειος του Ροστώβ και ο άγιος Δημήτριος, ο γνωστός μητροπολίτης Ροστώβ.

Η Εκκλησία τιμά επίσης τον επίσκοπο Ιγνάτιο, που κοιμήθηκε το χίλια διακόσια ογδόντα οκτώ μετά Χριστόν. Στον ίδιο κύκλο ανήκουν ο μοναχός Ειρήναρχος ο ερημίτης και έγκλειστος, καθώς και ο άγιος Ησαΐας ο θαυματουργός, επίσκοπος Ροστώβ. Ιδιαίτερη θέση κατέχουν οι διά Χριστόν σαλοί της πόλεως, ο μακάριος Ισίδωρος και ο Ιωάννης ο Τριχωτός, ο επιλεγόμενος και Ελεήμων. Ο άγιος Ιάκωβος, θαυματουργός επίσκοπος Ροστώβ, τιμάται στις είκοσι επτά Νοεμβρίου, μαζί με τον αρχιεπίσκοπο Θεόδωρο.

Στην ίδια αγία συνοδεία βρίσκεται ο άγιος Λεόντιος, του οποίου η ανακομιδή των ιερών λειψάνων δίνει το όνομά της στη γενική εορτή. Δεν λείπει ούτε ο Πέτρος, τσάρεβιτς της Ορδής, μία συγκινητική μορφή μετανοίας και ταπεινώσεως. Όλοι αυτοί φανερώνουν τις πολλές μορφές της αγιότητας, από τη μοναχική άσκηση έως την ιεραρχική διακονία και τη σαλότητα. Η δεύτερη μεγάλη ομάδα περιλαμβάνει τους θαυματουργούς του Γιαροσλάβλ και του Περεγιασλάβλ. Ξεχωρίζουν εδώ τρεις πρίγκιπες με κοινή μνήμη στις τρεις Ιουλίου, ο Βασίλειος, ο Κωνσταντίνος και ο Θεόδωρος του Γιαροσλάβλ.

Ο τελευταίος, ο πρίγκιπας Θεόδωρος, κοιμήθηκε εν Κυρίω το χίλια διακόσια ενενήντα εννέα μετά Χριστόν και τιμάται στις δεκαεννέα Σεπτεμβρίου. Μαζί του τιμώνται οι υιοί του, ο Δαβίδ και ο Κωνσταντίνος, που συνέχισαν την ευσέβεια του πατέρα τους. Στον κύκλο του Περεγιασλάβλ λάμπει ο μεγάλος πρίγκιπας Αλέξανδρος Νέφσκϊυ, υπερασπιστής της Ορθοδοξίας και της ρωσικής γης. Δίπλα του στέκεται ο πρίγκιπας Ανδρέας του Σμολένσκ, που έζησε τον δέκατο πέμπτο αιώνα μετά Χριστόν.

Στους μοναχούς της ίδιας περιοχής ανήκουν ο όσιος Δανιήλ ο αρχιμανδρίτης και ο Νικήτας ο Στυλίτης. Ο Νικήτας υπήρξε από τους ωραιότερους τύπους ασκητικής αυστηρότητας στη βόρεια Ρωσία και κοιμήθηκε το χίλια εκατόν ογδόντα έξι μετά Χριστόν. Έτσι, μέσα στην ίδια εορτή ενώνονται ηγεμόνες, στρατιωτικοί και αυστηροί ασκητές. Η Εκκλησία δείχνει πως κάθε κλήση μπορεί να γίνει δρόμος αγιότητας μέσα στον Χριστό. Καμία θέση και καμία ηλικία δεν εμποδίζει την κατά Θεόν τελείωση όταν υπάρχει ζωντανή πίστη.

Η τρίτη ομάδα φανερώνει τους θαυματουργούς του Ούγκλιχ και του Ποσεσόνε, με μορφές βαθιάς ασκήσεως και μαρτυρίου. Στον Ούγκλιχ ξεχωρίζει ο μοναχός Κασσιανός ο Έλληνας, που μετέφερε στη Ρωσία ζωντανή την παράδοση της ανατολικής μοναχικής εμπειρίας. Δίπλα του τιμώνται ο νεαρός τσάρεβιτς Δημήτριος, ο μοναχός Ιγνάτιος της Λόμα και ο όσιος Παΐσιος του Ούγκλιχ. Στην ίδια χορεία βρίσκεται και ο πρίγκιπας Ρωμανός, που κοιμήθηκε το χίλια διακόσια ογδόντα πέντε μετά Χριστόν.

Στο Ποσεσόνε λάμπει ο ιερομάρτυρας Αδριανός, που έδωσε τη ζωή του για τον Χριστό το χίλια πεντακόσια πενήντα μετά Χριστόν. Μαζί του τιμώνται ο μοναχός Σεβαστιανός του Ποσεσόνε και ο όσιος Γεννάδιος της Κοστρόμα και του Λγιουμπιμογκράντ. Συμπληρώνει τη σύναξη ο όσιος Συλβέστρος της Ομπνόρα, ένας από τους αρχαιότερους ασκητές της περιοχής. Όλες αυτές οι μορφές, παρότι ξεχωριστές, ενώνονται σε μία κοινή λειτουργική μνήμη και δοξολογία. Η σύναξη γίνεται έτσι ζωντανή εικόνα της Εκκλησίας, που συνδέει τους πιστούς με τους τοπικούς αγίους τους. Οι κάτοικοι του Ροστώβ, του Γιαροσλάβλ, του Περεγιασλάβλ, του Ούγκλιχ και του Ποσεσόνε έχουν δικούς τους ουράνιους προστάτες. Μέσα από αυτούς δοξάζεται ο Θεός, που αναδεικνύει αγίους σε κάθε γενιά και κάθε τόπο.