Μια τυφλή μοναχή είδε τους αγίους ιεράρχες της Μόσχας να εγκαταλείπουν την πόλη, παίρνοντας μαζί τους την ιερή εικόνα της Παναγίας του Βλαδιμήρου. Την ίδια ώρα οι ορδές του χάνου Μαχμέτ Γκιρέι λεηλατούσαν χωριά και πόλεις, σκορπώντας τον θάνατο στη ρωσική γη. Η ανάμνηση που τιμά η Εκκλησία συνδέεται με τη θαυμαστή σωτηρία της Μόσχας από την τατάρικη εισβολή, χίλια πεντακόσια είκοσι ένα χρόνια μετά τη γέννηση του Χριστού. Ο μεγάλος πρίγκιπας Βασίλειος συγκέντρωνε στρατό για να αντιμετωπίσει τους εισβολείς, ενώ ο μητροπολίτης Βαρλαάμ μαζί με τον λαό προσευχόταν θερμά μέσα στους ναούς.

Οι Τάταροι πλησίαζαν απειλητικά την πρωτεύουσα και εξόντωναν τους κατοίκους των ρωσικών οικισμών στο πέρασμά τους. Σε εκείνες τις δύσκολες ώρες, μία ευλαβική και τυφλή μοναχή αξιώθηκε ένα συγκλονιστικό όραμα μέσα στην προσευχή της. Είδε τους αγίους ιεράρχες της Μόσχας να βγαίνουν από τις πύλες του Σωτήρος του Κρεμλίνου με βαριά καρδιά. Εγκατέλειπαν την πόλη και κρατούσαν μαζί τους την πολυτιμότερη ιερή εικόνα, το παλλάδιο ολόκληρης της Μόσχας. Η φοβερή αυτή αναχώρηση φανέρωνε την παιδαγωγική οργή του Θεού για τις αμαρτίες του λαού.

Στις ίδιες αυτές πύλες του Σωτήρος συνάντησαν τους ιεράρχες δύο μεγάλοι άγιοι της ρωσικής γης. Ήταν ο όσιος Σέργιος του Ραντονέζ και ο όσιος Βαρλαάμ του Χουτίν, που εμφανίστηκαν με δάκρυα στα μάτια. Παρακαλούσαν θερμά τους αγίους αρχιερείς να μην εγκαταλείψουν την πόλη στα χέρια των άσπλαχνων εχθρών της. Όλοι μαζί ύψωσαν φλογερή προσευχή στον Κύριο για τη συγχώρεση των αμαρτιών και τη σωτηρία της Μόσχας. Μετά από αυτή τη συγκινητική δέηση, οι άγιοι ιεράρχες γύρισαν πίσω μέσα στα τείχη του Κρεμλίνου.

Έφεραν πάλι μαζί τους την ιερή εικόνα της Παναγίας του Βλαδιμήρου στη θέση που της άρμοζε. Παρόμοιο όραμα αξιώθηκε εκείνες τις ημέρες και ο διά Χριστόν σαλός Βασίλειος της Μόσχας μέσα στην προσευχή του. Του αποκαλύφθηκε ότι η πόλη θα γλίτωνε χάρη στις πρεσβείες της Θεοτόκου και των αγίων. Αλλά και ο ίδιος ο χάνος των Τατάρων είδε ένα φοβερό όραμα μέσα στο στρατόπεδό του. Αντίκρισε την Παναγία να έρχεται καταπάνω του με ουράνιο στράτευμα φωτεινό και φοβερό.

Οι Τάταροι κατατρομαγμένοι έφυγαν άτακτα, και η πρωτεύουσα του ρωσικού κράτους σώθηκε από τη βέβαιη καταστροφή. Η ίδια η ιερή εικόνα έχει βαθιά ρίζα μέσα στην ορθόδοξη παράδοση και την εκκλησιαστική ιστορία. Η παράδοση αποδίδει την αρχική ιστόρηση της εικόνος της Παναγίας στον ευαγγελιστή Λουκά. Αντίγραφο του πρωτοτύπου φυλασσόταν στον περίφημο ναό της Ελεούσης μέσα στην Κωνσταντινούπολη. Τον ναό αυτόν τον είχε κτίσει ο αυτοκράτορας Ιωάννης ο Κομνηνός κατά τον δωδέκατο αιώνα μετά Χριστόν.

Γύρω στα χίλια εκατόν τριάντα ένα η εικόνα μεταφέρθηκε από την Κωνσταντινούπολη στο Κίεβο. Στάλθηκε εκεί ως πολύτιμο γαμήλιο δώρο προς τον μεγάλο πρίγκιπα Βλαδίμηρο της Ρωσίας. Πρόκειται για Βρεφοκρατούσα του γνωστού και αγαπημένου τύπου της Ελεούσης. Αρχικά την τιμούσαν με ευλάβεια στη γυναικεία μονή του Βόσγκοροντ. Έπειτα, στους χρόνους του πρίγκιπα Ανδρέα του Μπογκολιούμπσκι, μεταφέρθηκε στον καθεδρικό ναό της Κοιμήσεως της πόλεως του Βλαδιμήρου.

Αργότερα έφτασε και στην ίδια τη Μόσχα, όπου έλαβε κεντρική θέση στη ζωή της Εκκλησίας. Μπροστά της ανακηρύσσονταν οι πατριάρχες και στέφονταν με ιεροπρέπεια οι τσάροι ολόκληρης της ρωσικής γης. Η Εκκλησία τιμά την ίδια εικόνα και στις είκοσι τρεις Ιουνίου και στις είκοσι έξι Αυγούστου.