Ένας τυφλός πρίγκιπας ανέκτησε το φως του μπροστά σε μια εικόνα που βρέθηκε ανεξήγητα κρεμασμένη στα κλαδιά μιας βελανιδιάς. Την ιερή αυτή εικόνα της Θεοτόκου είχε φιλοτεχνήσει με τα χέρια του ο Όσιος Αλύπιος, ο μεγάλος αγιογράφος των Σπηλαίων του Κιέβου. Στην παράσταση η Παναγία εικονίζεται καθισμένη μεγαλοπρεπώς πάνω σε θρόνο, κρατώντας στην αγκαλιά της τον θείο Βρέφος Ιησού Χριστό. Στα δεξιά του θρόνου στέκεται ο Όσιος Θεοδόσιος και στα αριστερά ο Όσιος Αντώνιος, οι δύο μεγάλοι ιδρυτές της μοναστικής ζωής στα Σπήλαια του Κιέβου.

Η εικόνα παρέμεινε για πολλά χρόνια μέσα στη φημισμένη Λαύρα των Σπηλαίων, όπου τιμήθηκε και δοξάστηκε με πολλά και αξιοθαύμαστα σημεία θείας χάριτος. Όταν συμπληρώθηκαν χίλια διακόσια ογδόντα οκτώ χρόνια από τη γέννηση του Κυρίου, η εικόνα μεταφέρθηκε στην ιερά μονή της Σβένας, κοντά στην πόλη Μπριάνσκ. Η μονή αυτή ήταν αφιερωμένη στην Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου και επρόκειτο να γίνει νέος τόπος προσκυνήματος. Έτσι, η ευλογημένη εικόνα συνέχισε την πορεία της, μεταφέροντας τη χάρη της σε νέους πιστούς και σε νέους τόπους ορθόδοξης λατρείας και ευσέβειας του ρωσικού λαού.

Την ίδια εποχή ο πρίγκιπας Ρωμανός του Τσέρνιγκοβ έχασε ξαφνικά την όρασή του, ενώ βρισκόταν στην πόλη του Μπριάνσκ. Είχε ακούσει για τα πολλά θαύματα που γίνονταν μέσω της ιερής εικόνας την οποία είχε φιλοτεχνήσει ο Όσιος Αλύπιος. Με βαθιά πίστη και ελπίδα ο πρίγκιπας έστειλε αμέσως απεσταλμένο στη μονή, ζητώντας να φέρουν την εικόνα κοντά του. Ένας ιερέας ξεκίνησε τότε με την ιερή εικόνα, ακολουθώντας την πορεία του ποταμού Ντέσνα προς τον τόπο όπου περίμενε ο πρίγκιπας.

Μετά από αρκετές ώρες ταξιδιού το πλοιάριο σταμάτησε στη δεξιά όχθη του ποταμού Σβένας, για να ξεκουραστούν οι συνοδοί. Το επόμενο πρωί οι ιερείς πέρασαν με βάρκα στην απέναντι όχθη, για να προσκυνήσουν την εικόνα και να συνεχίσουν την πορεία. Όμως, προς μεγάλη τους έκπληξη, η εικόνα δεν βρισκόταν πλέον στο σημείο όπου την είχαν αφήσει την προηγούμενη νύχτα. Σήκωσαν τα μάτια τους και την αντίκρισαν θαυμαστά στημένη ψηλά, ανάμεσα στα κλαδιά μιας μεγάλης βελανιδιάς, στην αντικρινή πλαγιά του λόφου.

Η συγκλονιστική είδηση έφτασε αμέσως στον πρίγκιπα Ρωμανό, ο οποίος ζήτησε να τον οδηγήσουν με τα πόδια στον τόπο εκείνο. Ο τυφλός πρίγκιπας γονάτισε μπροστά στην ιερή εικόνα και προσευχήθηκε με θερμά δάκρυα να ανακτήσει ξανά την πολύτιμη όρασή του. Οι ιερείς που τον συνόδευαν τέλεσαν εκεί, πάνω στον λόφο, ολονύκτια παράκληση προς την Υπεραγία Θεοτόκο. Όταν τελείωσε η ιερή ακολουθία, ο πρίγκιπας ένιωσε το φως να επιστρέφει στα μάτια του και είδε καθαρά τους ανθρώπους γύρω του.

Συγκλονισμένος από το μεγάλο αυτό θαύμα, υποσχέθηκε με όρκο να ανεγείρει εκεί ξύλινο ναό προς τιμήν της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Το ιερό δέντρο πάνω στο οποίο είχε αναπαυθεί η εικόνα κόπηκε με ευλάβεια από τους πιστούς. Από το ξύλο του ετοίμασαν σανίδες, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν αργότερα για να αγιογραφηθούν άλλες ιερές εικόνες της Θεοτόκου. Τότε ακριβώς καθιερώθηκε και η ετήσια ανάμνηση της θαυματουργής εικόνας της Σβένας, την τρίτη ημέρα του μηνός Μαΐου.

Η ιερή της μνήμη τιμάται επίσης στις δεκαεπτά Αυγούστου, ημέρα κατά την οποία κοιμήθηκε οσιακά ο αγιογράφος Όσιος Αλύπιος των Σπηλαίων. Η εικόνα δοξάστηκε στους αιώνες με πολλές θεραπείες τυφλών και δαιμονιζομένων, ενώ θεωρείται από τον πιστό λαό ισχυρή προστάτιδα εναντίον κάθε ορατού και αόρατου εχθρού.