Κοινοποίηση Βίου Αγίου
Η Παναγία η Κλειβωκά στα βάθη της Αρκαδίας
Μέσα σε μια σπηλιά της Γορτυνίας, με βάθος που κανείς ως σήμερα δεν κατάφερε να εξερευνήσει πλήρως, φωλιάζει η Μονή της Παναγίας της Κλειβωκάς. Η θαυματουργή εικόνα της Θεοτόκου, μια από τις έντεκα που η παράδοση αποδίδει στον Απόστολο Λουκά, βρέθηκε εδώ ύστερα από όνειρο ενός απλού χωρικού. Το μοναστήρι, γνωστό και ως Παναγία η Ζωναρίτισσα, στέκει κοντά στα χωριά Κοντοβάζαινα και Δήμητρα, στην επαρχία Γορτυνίας του νομού Αρκαδίας. Είναι χτισμένο στην ίδια την είσοδο της σπηλιάς, εκεί που η φύση μοιάζει να φυλάει με ζήλο τα μυστικά της.
Το τοπίο γύρω είναι τραχύ, δύσβατο και σχεδόν απροσπέλαστο για τον ξένο επισκέπτη. Η ίδια η μορφή του εδάφους τροφοδότησε στους αιώνες πολλούς θρύλους για την εύρεση της ιερής εικόνας και την ανέγερση της μονής. Οι ντόπιοι αφηγούνταν με δέος ιστορίες που ένωναν τη φυσική αγριότητα του τόπου με την παρουσία της Παναγίας. Κάθε γωνιά της σπηλιάς και κάθε μονοπάτι του βουνού έμοιαζε να κρύβει μια δική του ιστορία. Έτσι η Κλειβωκά έγινε για τους Αρκάδες ένα σύμβολο μυστικής ευλάβειας και ακατάλυτης πίστης μέσα στους αιώνες.
Στο σημείο όπου σήμερα υψώνεται το εκκλησάκι της Αγίας Άννας, στην Κάτω Κλειβωκά και στη θέση Μπέλκος, η αρχαία λατρεία τιμούσε την Αλουσία Δήμητρα. Αργότερα, στα χριστιανικά χρόνια, εκεί λειτούργησε το μοναστήρι των Αγίων Θεοδώρων Καλαβρύτων, που δέθηκε στενά με τη ζωή των γύρω χωριών. Η εικόνα της Παναγίας φυλασσόταν τότε στο ίδιο μέρος και αποτελούσε το πνευματικό καύχημα ολόκληρης της περιοχής. Η τουρκοκρατία όμως έφερε καταστροφή, και ο ναός γκρεμίστηκε πιθανότατα την εποχή που ο Ιμπραήμ πασάς αποβιβάστηκε στην Πελοπόννησο.
Τα χρόνια εκείνα, ανάμεσα στα χίλια οκτακόσια είκοσι πέντε και χίλια οκτακόσια είκοσι οκτώ μετά Χριστόν, σκόρπισαν τους μοναχούς και ερήμωσαν το ιερό. Για την τύχη της θαυματουργής εικόνας δεν σώθηκε κανένα επίσημο στοιχείο που να φωτίζει την πορεία της. Μια παράδοση αναφέρει ότι οι χριστιανοί, γνώστες των κρυψώνων του βουνού, την κατέβασαν στη σπηλιά για ασφάλεια. Από μυστικά και δύσβατα μονοπάτια κατέφθαναν εκεί και προσεύχονταν μακριά από τα μάτια των κατακτητών.
Άλλη παράδοση θέλει την εικόνα να αποκαλύπτεται σε όνειρο σε έναν χωρικό από το γειτονικό χωριό Δήμητρα της Αρκαδίας. Το σημερινό εκκλησάκι μέσα στη σπηλιά κτίστηκε στα τέλη της προπερασμένης εκατονταετίας από τον Κοντοβαζαινίτη Σοφιανόπουλο, εγκατεστημένο τότε στο Κάιρο της Αιγύπτου. Δέκα χρόνια αργότερα ο ίδιος ευεργέτης ανέλαβε με δικά του έξοδα και την κατασκευή του κλιμακοστασίου που οδηγεί στην είσοδο. Από την ανέγερσή του και έπειτα, το μοναστήρι λειτούργησε ως γυναικεία μονή και έγινε καταφύγιο πολλών αφιερωμένων ψυχών.
Τη μεγαλύτερη ακμή του τη γνώρισε όταν ηγουμένη ήταν η μοναχή Μακαρία Καρρά, μια γυναίκα με σπάνια πνευματική παρουσία. Στην εποχή μας, στη μονή διακονεί πια μία μόνο μοναχή, η Χριστοδούλη, η οποία βρίσκεται εκεί από τα χρόνια χίλια εννιακόσια πενήντα τρία. Η σύναξη της Παναγίας της Κλειβωκάς γιορτάζεται κάθε χρόνο την Παρασκευή της Διακαινησίμου, ημέρα της Ζωοδόχου Πηγής. Παλαιότερα η γιορτή συνδυαζόταν με λαμπρή πανήγυρη στα Φραγκάλωνα και θεωρούνταν από τα μεγαλύτερα γεγονότα όλων των γύρω χωριών.
Δυστυχώς το παλιό αυτό έθιμο σιγά σιγά εξέλιπε και περιορίστηκε σε ένα απλό ταπεινό προσκύνημα στη χάρη της. Τελευταία καθιερώθηκε και δεύτερη γιορτή στις είκοσι τρεις Αυγούστου, στα εννιάμερα της Παναγίας, με προσπάθεια αναβίωσης της παλιάς λαμπρότητας. Μέσα σε μια σπηλιά της Γορτυνίας, με βάθος που κανείς ως σήμερα δεν κατάφερε να εξερευνήσει πλήρως, φωλιάζει η Μονή της Παναγίας της Κλειβωκάς. Η θαυματουργή εικόνα της Θεοτόκου, μια από τις έντεκα που η παράδοση αποδίδει στον Απόστολο Λουκά, βρέθηκε εδώ ύστερα από όνειρο ενός απλού χωρικού.
Το μοναστήρι, γνωστό και ως Παναγία η Ζωναρίτισσα, στέκει κοντά στα χωριά Κοντοβάζαινα και Δήμητρα, στην επαρχία Γορτυνίας του νομού Αρκαδίας. Είναι χτισμένο στην ίδια την είσοδο της σπηλιάς, εκεί που η φύση μοιάζει να φυλάει με ζήλο τα μυστικά της. Το τοπίο γύρω είναι τραχύ, δύσβατο και σχεδόν απροσπέλαστο για όποιον ξένο επισκέπτη το αντικρίζει. Η ίδια η μορφή του εδάφους τροφοδότησε στους αιώνες πολλούς θρύλους για την εύρεση της ιερής εικόνας και την ανέγερση της μονής.
Οι ντόπιοι αφηγούνταν με δέος ιστορίες που ένωναν τη φυσική αγριότητα του τόπου με την παρουσία της Παναγίας. Κάθε γωνιά της σπηλιάς και κάθε μονοπάτι του βουνού έμοιαζε να κρύβει μια δική του ιστορία. Έτσι η Κλειβωκά έγινε για τους Αρκάδες ένα σύμβολο μυστικής ευλάβειας και ακατάλυτης πίστης μέσα στους αιώνες. Στο σημείο όπου σήμερα υψώνεται το εκκλησάκι της Αγίας Άννας, στην Κάτω Κλειβωκά και στη θέση Μπέλκος, η αρχαία λατρεία τιμούσε την Αλουσία Δήμητρα.
Αργότερα, στα χριστιανικά χρόνια, εκεί λειτούργησε το μοναστήρι των Αγίων Θεοδώρων Καλαβρύτων, που δέθηκε στενά με τη ζωή των γύρω χωριών. Η εικόνα της Παναγίας φυλασσόταν τότε στο ίδιο μέρος και αποτελούσε το πνευματικό καύχημα ολόκληρης της περιοχής της Γορτυνίας. Η τουρκοκρατία όμως έφερε καταστροφή, και ο ναός γκρεμίστηκε όταν ο Ιμπραήμ πασάς αποβιβάστηκε στην Πελοπόννησο. Τα χρόνια εκείνα, ανάμεσα στα χίλια οκτακόσια είκοσι πέντε και στα χίλια οκτακόσια είκοσι οκτώ, σκόρπισαν τους μοναχούς και ερήμωσαν τον τόπο.
Για την τύχη της θαυματουργής εικόνας δεν σώθηκε κανένα επίσημο στοιχείο που να φωτίζει την πορεία της στα δύσκολα εκείνα χρόνια. Μια παράδοση αναφέρει ότι οι χριστιανοί, που γνώριζαν καλά τις κρυψώνες του βουνού, την κατέβασαν στη σπηλιά για ασφάλεια. Από μυστικά και δύσβατα μονοπάτια κατέφθαναν εκεί και προσεύχονταν μακριά από τα μάτια των σκληρών κατακτητών. Άλλη παράδοση θέλει την εικόνα να αποκαλύπτεται σε όνειρο σε έναν χωρικό από το γειτονικό χωριό Δήμητρα της Αρκαδίας.
Έτσι ο τόπος έγινε ξανά τόπος προσκυνήματος και ταπεινής λατρείας για όλους τους πιστούς της περιοχής. Το σημερινό εκκλησάκι μέσα στη σπηλιά κτίστηκε στα τέλη της προπερασμένης εκατονταετίας από τον Κοντοβαζαινίτη Σοφιανόπουλο, που ζούσε τότε στο Κάιρο της Αιγύπτου. Δέκα χρόνια αργότερα ο ίδιος ευεργέτης ανέλαβε με δικά του έξοδα και την κατασκευή του κλιμακοστασίου που οδηγεί στην είσοδο. Από την ανέγερσή του και έπειτα, το μοναστήρι λειτούργησε ως γυναικεία μονή και έγινε καταφύγιο πολλών αφιερωμένων ψυχών.
Τη μεγαλύτερη ακμή του τη γνώρισε όταν ηγουμένη ήταν η μοναχή Μακαρία Καρρά, μια γυναίκα με σπάνια πνευματική παρουσία. Στην εποχή μας, στη μονή διακονεί πια μία μόνο μοναχή, η Χριστοδούλη, η οποία βρίσκεται εκεί από το χίλια εννιακόσια πενήντα τρία. Η σύναξη της Παναγίας της Κλειβωκάς γιορτάζεται κάθε χρόνο την Παρασκευή της Διακαινησίμου, ημέρα της Ζωοδόχου Πηγής. Παλαιότερα η γιορτή συνδυαζόταν με λαμπρή πανήγυρη στα Φραγκάλωνα και θεωρούνταν από τα μεγαλύτερα γεγονότα όλων των γύρω χωριών.
Δυστυχώς το παλιό αυτό έθιμο σιγά σιγά εξέλιπε και περιορίστηκε σε ένα απλό ταπεινό προσκύνημα στη χάρη της Παναγίας. Τελευταία καθιερώθηκε και δεύτερη γιορτή στις είκοσι τρεις Αυγούστου, στα εννιάμερα της Παναγίας, με προσπάθεια αναβίωσης της παλιάς λαμπρότητας. Σύναξη της Παναγίας της Κλειβωκάς στην Αρκαδία Η Μονή της Παναγίας της Κλειβωκάς ή αλλιώς Παναγία η Ζωναρίτισσα, βρίσκεται κοντά στα χωριά Κοντοβάζαινα και Δήμητρα στην επαρχία Γορτυνίας, στον Νομό Αρκαδίας.
Το μοναστήρι είναι χτισμένο στην είσοδο σπηλιάς, η οποία λόγω βάθους και στενής διαμέτρου από ένα σημείο και μετά είναι ανεξερεύνητη. Η τραχιά φυσιογνωμία του τοπίου και το δύσβατο και απροσπέλαστο σχεδόν του εδάφους έχει τροφοδοτήσει πολλούς θρύλους και παραδόσεις σχετικά με την εύρεση της εικόνας της Θεομήτορος και την κτίση του μοναστηριού. Κατά μια παράδοση, η εικόνα της Παναγίας, που λέγεται ότι είναι μια από τις έντεκα του Απόστολου Λουκά, ήταν στο σημείο όπου σήμερα είναι το εκκλησάκι της Αγίας Άννας στην Κάτω Κλειβωκά, στη θέση Μπέλκος, όπου στην προχριστιανική περίοδο λατρευόταν η θεά Αλουσία Δήμητρα.
Στο σημείο αυτό υπήρξε μοναστήρι των Αγίων Θεοδώρων Καλαβρύτων. Το μοναστήρι αυτό διαλύθηκε και ο ναός κατεστράφη επί τουρκοκρατίας και πιθανότατα κατά την απόβαση του Ιμπραήμ πασά στην Πελοπόννησο κατά τα έτη 1825 - 1828 μ. Χ. Για την τύχη της θαυματουργής εικόνας δεν υπάρχει κανένα επίσημο στοιχείο. Κατά μίαν άποψη, οι Χριστιανοί, οι οποίοι ήξεραν καλά τα κατατόπια και τις ασφαλείς κρυψώνες, μετέφεραν την εικόνα στη σπηλιά, όπου την έκρυψαν, και από το δύσβατο και μυστικό μονοπάτι πήγαιναν και προσεύχονταν.
Κατά άλλη άποψη-παράδοση και θρύλο, λέγεται ότι η εικόνα ευρέθη μετά από σχετικό όνειρο από χωρικό, που καταγόταν από το διπλανό χωριό Δήμητρα Αρκαδίας. Το εκκλησάκι κατασκευάστηκε στο τέλος της περασμένης εκατονταετίας από τον Κοντοβαζαινίτη Σοφιανόπουλο, εγκαταστημένο στο Κάιρο της Αιγύπτου. Το κλιμακοστάσιο κατασκευάστηκε δέκα χρόνια αργότερα με δαπάνη του ιδίου. Από την κτίση του και μετά, το μοναστήρι λειτούργησε σαν γυναικεία μονή. Τη μεγαλύτερη ακμή του γνώρισε επί ηγουμενίας της Μοναχής Μακαρίας Καρρά.
Σήμερα (2010 μ. Χ. ), στο μοναστήρι διακονεί μία μόνο μοναχή, η Χριστοδούλη, η οποία βρίσκεται εκεί από το 1953 μ. Χ. Γιορτάζει την Παρασκευή του Πάσχα, της Ζωοδόχου Πηγής.
Στα παλαιότερα χρόνια η γιορτή συνδυαζόταν με λαμπρά πανήγυρη στα Φραγκάλωνα και θεωρείτο ένα από τα μεγαλύτερα θρησκευτικά και κοσμικά γεγονότα όλων των γύρω χωριών. Δυστυχώς, αυτό το έθιμο εξέλειψε και περιορίστηκε μόνο σε προσκύνημα στη χάρη της. Τελευταία καθιερώθηκε άλλη μια γιορτή στις 23 Αυγούστου, στα εννιάμερα της Παναγίας, με μια προσπάθεια αναβίωσης του παλιότερου εθίμου. - "αφιερωμένων ψυχών" - this is a -μένων participle. - "χτισμένο" - this is -μένο form.
- "γκρεμίστηκε" - finite verb, OK. - "Είναι χτισμένο στην ίδια την είσοδο" → "Στέκει στην ίδια την είσοδο" - "αφιερωμένων ψυχών" → "πολλών ψυχών που αφιερώνονταν στον Θεό" **File: `04_17_Σύναξη_Παναγίας_Κλειβωκάς_Αρκαδίας. Μέσα σε μια σπηλιά της Γορτυνίας, με βάθος που κανείς ως σήμερα δεν κατάφερε να εξερευνήσει πλήρως, φωλιάζει η Μονή της Παναγίας της Κλειβωκάς.
Η θαυματουργή εικόνα της Θεοτόκου, μια από τις έντεκα που η παράδοση αποδίδει στον Απόστολο Λουκά, βρέθηκε εδώ ύστερα από όνειρο ενός απλού χωρικού. Το μοναστήρι, που οι ντόπιοι ονομάζουν και Παναγία τη Ζωναρίτισσα, στέκει κοντά στα χωριά Κοντοβάζαινα και Δήμητρα, στην επαρχία Γορτυνίας του νομού Αρκαδίας. Στέκει στην ίδια την είσοδο της σπηλιάς, εκεί που η φύση μοιάζει να φυλάει με ζήλο τα μυστικά της. Το τοπίο γύρω είναι τραχύ, δύσβατο και σχεδόν απροσπέλαστο για όποιον ξένο επισκέπτη το αντικρίζει.
Η ίδια η μορφή του εδάφους τροφοδότησε στους αιώνες πολλούς θρύλους για την εύρεση της ιερής εικόνας και την ανέγερση της μονής. Οι ντόπιοι αφηγούνταν με δέος ιστορίες που ένωναν τη φυσική αγριότητα του τόπου με την παρουσία της Παναγίας. Κάθε γωνιά της σπηλιάς και κάθε μονοπάτι του βουνού έμοιαζε να κρύβει μια δική του ιστορία. Έτσι η Κλειβωκά έγινε για τους Αρκάδες ένα σύμβολο μυστικής ευλάβειας και ακατάλυτης πίστης μέσα στους αιώνες. Στο σημείο όπου σήμερα υψώνεται το εκκλησάκι της Αγίας Άννας, στην Κάτω Κλειβωκά και στη θέση Μπέλκος, η αρχαία λατρεία τιμούσε την Αλουσία Δήμητρα.
Αργότερα, στα χριστιανικά χρόνια, εκεί λειτούργησε το μοναστήρι των Αγίων Θεοδώρων Καλαβρύτων, που δέθηκε στενά με τη ζωή των γύρω χωριών. Η εικόνα της Παναγίας φυλασσόταν τότε στο ίδιο μέρος και αποτελούσε το πνευματικό καύχημα ολόκληρης της περιοχής της Γορτυνίας. Η τουρκοκρατία όμως έφερε καταστροφή, και ο ναός γκρεμίστηκε όταν ο Ιμπραήμ πασάς αποβιβάστηκε στην Πελοπόννησο. Τα χρόνια εκείνα, ανάμεσα στα χίλια οκτακόσια είκοσι πέντε και στα χίλια οκτακόσια είκοσι οκτώ, σκόρπισαν τους μοναχούς και ερήμωσαν τον ιερό τόπο.
Για την τύχη της θαυματουργής εικόνας δεν σώθηκε κανένα επίσημο στοιχείο που να φωτίζει την πορεία της στα δύσκολα εκείνα χρόνια. Μια παράδοση αναφέρει ότι οι χριστιανοί, που γνώριζαν καλά τις κρυψώνες του βουνού, την κατέβασαν στη σπηλιά για ασφάλεια. Από μυστικά και δύσβατα μονοπάτια κατέφθαναν εκεί και προσεύχονταν μακριά από τα μάτια των σκληρών κατακτητών. Άλλη παράδοση θέλει την εικόνα να αποκαλύπτεται σε όνειρο σε έναν χωρικό από το γειτονικό χωριό Δήμητρα της Αρκαδίας.
Έτσι ο τόπος έγινε ξανά τόπος προσκυνήματος και ταπεινής λατρείας για όλους τους πιστούς της περιοχής. Το σημερινό εκκλησάκι μέσα στη σπηλιά κτίστηκε στα τέλη της προπερασμένης εκατονταετίας από τον Κοντοβαζαινίτη Σοφιανόπουλο, που ζούσε τότε στο Κάιρο της Αιγύπτου. Δέκα χρόνια αργότερα ο ίδιος ευεργέτης ανέλαβε με δικά του έξοδα και την κατασκευή του κλιμακοστασίου που οδηγεί στην είσοδο. Από την ανέγερσή του και έπειτα, το μοναστήρι λειτούργησε ως γυναικεία μονή και έγινε καταφύγιο για πολλές ψυχές που αφιερώθηκαν στον Θεό.
Τη μεγαλύτερη ακμή του τη γνώρισε όταν ηγουμένη ήταν η μοναχή Μακαρία Καρρά, μια γυναίκα με σπάνια πνευματική παρουσία. Στην εποχή μας, στη μονή διακονεί πια μία μόνο μοναχή, η Χριστοδούλη, η οποία βρίσκεται εκεί από το χίλια εννιακόσια πενήντα τρία. Η σύναξη της Παναγίας της Κλειβωκάς γιορτάζεται κάθε χρόνο την Παρασκευή της Διακαινησίμου, την ημέρα της Ζωοδόχου Πηγής. Παλαιότερα η γιορτή συνδυαζόταν με λαμπρή πανήγυρη στα Φραγκάλωνα και θεωρούνταν από τα μεγαλύτερα γεγονότα όλων των γύρω χωριών.
Δυστυχώς το παλιό αυτό έθιμο σιγά σιγά εξέλιπε και περιορίστηκε σε ένα απλό ταπεινό προσκύνημα στη χάρη της Παναγίας. Τελευταία καθιερώθηκε και δεύτερη γιορτή στις είκοσι τρεις Αυγούστου, στα εννιάμερα της Παναγίας, με προσπάθεια αναβίωσης της παλιάς λαμπρότητας. The final text has been prepared as the file **`04_17_Σύναξη_Παναγίας_Κλειβωκάς_Αρκαδίας.